Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος

Ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ: Ανθρωπιστική καταστροφή με τοξικούς μισθούς, η Ν.Δ.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΓΣΕΕ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ ΒΛΕΠΕΙ ΕΝΑ ΜΕΛΛΟΝ ΜΕ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΘΕΣΕΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΝ ΔΕΝ ΛΗΦΘΟΥΝ ΜΕΤΡΑ ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗΣ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΣΤΡΩΜΑΤΩΝ * Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

Ανθρωπιστική καταστροφή και πολλές χαμένες θέσεις εργασίας φοβάται ότι φέρνει το οικονομικό μοντέλο της Ν.Δ. ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ και προτείνει έκτακτα μέτρα κοινωνικής στήριξης και οικονομικής ανάτασης.

Μιλώντας στην «Ε» ο κ. Γιάννης Παναγόπουλος θεωρεί ότι η ενίσχυση των λαϊκών στρωμάτων θα φέρει την πολυπόθητη ανάπτυξη-ασπίδα στην κρίση.

Επιτίθεται στα, παραδοσιακά όπως αναφέρει, κόμματα της Αριστεράς, λέγοντας ότι ούτε αναδιανομή ούτε, πολύ περισσότερο, ο σοσιαλισμός θα έρθουν με συλλογική σύμβαση.

Δηλώνει όμως έτοιμος να κατεβεί στον Αδη με τον Αλαβάνο, γιατί «αξίζει να δοκιμάσουμε μια συνεργασία». Η συνέντευξη του προέδρου της ΓΣΕΕ έχει ως εξής:

* Ε: Κύριε Παναγόπουλε, ο Πόλσον στις ΗΠΑ πάει να σώσει το χρηματοπιστωτικό σύστημα με 700 δισ. δολ., εδώ ο Αλογοσκούφης χάρισε στις τράπεζες με αφορμή το Ασφαλιστικό (Εμπορική, υπαγωγή των υπαλλήλων στο ΙΚΑ κ.ά.) αρκετά δισ. ευρώ. Τελικά την κοινωνία ποιος θα τη σκεφτεί, γιατί καταλήγουν στους φορολογούμενους;

* Γ. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ: Εχετε πολύ μεγάλο δίκιο. Η συμπεριφορά του κράτους έναντι των τραπεζών και των τραπεζιτών είναι εξαιρετικά προκλητική. Στο Ασφαλιστικό, με τις χαριστικές ρυθμίσεις σε φορολογικά ζητήματα και σε άλλα ζητήματα που αφορούν τις συναλλακτικές πρακτικές. Και την ίδια στιγμή η κυβέρνηση κάλυψε πλήρως τη στάση μερικών τραπεζών να αμφισβητήσουν ευθέως το καθεστώς των συλλογικών διαπραγματεύσεων.

Μάνατζερ της λεηλασίας

»Από την άλλη μεριά στις ΗΠΑ υπήρξε μία εξαιρετικά διευρυμένη αντίσταση, ακόμα και από κύκλους συντηρητικούς, με την έννοια ότι είναι προκλητική η συμπεριφορά του χρηματοπιστωτικού χώρου των μάνατζερ, οι οποίοι λεηλάτησαν επιχειρήσεις και κοινωνίες. Νομίζω ότι η κοινωνία δεν μπορεί να προσδοκά σε καμία σωτηρία με τέτοιες πολιτικές. Η κοινωνία στέκεται περιδεής απέναντι σε συμπεριφορές ενός συστήματος που το γνωρίσαμε ως τούρμπο νεοφιλελευθερισμό. Δεν επιτρέπεται να μένουμε απαθείς στον αστερισμό του Συμφώνου Σταθερότητας και των επιλογών Αλογοσκούφη.

Είναι καθήκον των κοινωνικών δυνάμεων που αναφέρονται στην Αριστερά με το διευρυμένο περιεχόμενο του όρου, να προτείνουν μία εναλλακτική πρόταση, που θα ακουμπά στην κοινωνία, που θα δίνει διεξόδους στην κοινωνία, και όχι διεξόδους στις αγορές».

* «Ε»: Στην Ελλάδα τα «τοξικά» είναι στις τράπεζες, στο ασφαλιστικό σύστημα ή μήπως είναι τοξικοί οι μισθοί;

* Γ.Π.: «Μακάρι να ήταν οι μισθοί τοξικοί κυριολεκτικά για να λιώσουν την ακρίβεια. Οι μισθοί όμως είναι ταξικοί. Η κρίση εμφανίζεται διεθνώς με όρους χρηματοπιστωτικούς, αλλά στην Ελλάδα δεν φαίνεται κάτι τέτοιο. Βεβαίως δεν γνωρίζουμε αν εμπεριέχουν κινδύνους τα δικά τους, τα εσωτερικά προϊόντα και τα προϊόντα που διακίνησαν για λογαριασμό άλλων τραπεζών, όπως τα περίφημα κατασκευαστικά δάνεια, που στην ουσία δίνονταν για καταναλωτικές δαπάνες. Αν τέτοια προϊόντα απευθύνονται στα μεγάλα βαλάντια, δεν απασχολεί την κοινωνία. Αλλά μας απασχολεί αν τέτοια προϊόντα βρίσκονται στα χαρτοφυλάκια ασφαλιστικών οργανισμών, όπως αυτά των δομημένων ομολόγων.

Και επιτρέψτε μου εδώ να πω ότι ακόμα δεν έχουμε πάρει ούτε μία απάντηση, τι έχει συμβεί με τα δομημένα ομόλογα, άρον άρον τα κουκούλωσε η κυβέρνηση.

Θα σας έλεγα ότι έχουμε ένα αίτημα: εδώ και τώρα οι υπουργοί Οικονομίας και Απασχόλησης να δώσουν στη δημοσιότητα τι περιέχουν τα χαρτοφυλάκια των φορέων κοινωνικής ασφάλισης».

* «Ε»: Διαβλέπετε κίνδυνο ύφεσης; Γιατί έως τώρα έχουμε ένα υψηλό ΑΕΠ (4%) να συνυπάρχει με υψηλή ανεργία και χαμηλό διαθέσιμο εισόδημα και προβλήματα ανταγωνιστικότητας. Από την άλλη πλευρά βλέπουμε άλλες χώρες, που αντιμετωπίζουν χρηματοπιστωτική κρίση ανοίγουν τους κρουνούς του Δημοσίου με κοινωνικές παροχές και φοροελαφρύνσεως, έτσι ώστε να τονωθεί η ζήτηση και η οικονομική ανάπτυξη.

* Γ.Π.: «Νομίζω ότι ο κίνδυνος τουλάχιστον στασιμότητας της ελληνικής οικονομίας, συνδυασμένη μάλιστα με πληθωρισμό και ανεργία, είναι εξαιρετικά πιθανός. Πριν από δύο χρόνια μιλήσαμε για την επερχόμενη στασιμότητα του 2008 και κατηγορηθήκαμε τότε για τις έρευνες που είχε κάνει το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ. Σήμερα επιβεβαιωνόμεθα όχι λόγω της διεθνούς κρίσης. Η στασιμότητα απλώς θα επιταθεί με τη διεθνή κρίση. Οφείλεται όμως σε λάθη και επιλογές της κυβέρνησης υπέρ του κεφαλαίου. Υπάρχει ήδη εκδηλωμένη αδυναμία μεγάλου μέρους νοικοκυριών να εξυπηρετήσουν τις καταναλωτικές δανειακές ανάγκες. Οι τράπεζες δεν δανείζουν η μία στην άλλη, με αποτέλεσμα να απευθύνονται στην Κεντρική Τράπεζα σε πολύ βραχυπρόθεσμους χρόνους, με υψηλότερα επιτόκια και θα έχουμε μία γενικευμένη αύξηση των επιτοκίων.

Σταδιακή πτώση της ανάπτυξης

»Γενικευμένη αύξηση των επιτοκίων καθιστά ακριβό το κόστος χρήματος, όχι μόνο για κατανάλωση, αλλά και για επενδύσεις. Και όλο αυτό βέβαια βάζει την οικονομία σε έναν κύκλο στασιμότητας. Και αντιλαμβάνεστε ότι αν τα επόμενα χρόνια η ανάπτυξη από το 4% τα προηγούμενα χρόνια φτάσει στο 3,2% φέτος και στο 1% και 1,5% τα επόμενα χρόνια, είναι καταστροφικό για μία οικονομία που δεν μπόρεσε να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Και γι' αυτό εμείς προτάσσουμε πολιτικές προκειμένου οι πολίτες είτε ως καταναλωτές είτε ως μισθωτοί να ενισχυθούν. Και πρέπει να ενισχυθούν στοχευμένα, δηλαδή πιο πολύ αυτοί οι οποίοι έχουν και τις μεγαλύτερες ανάγκες».


Η κοινωνία στέκεται περιδεής απέναντι στις συμπεριφορές ενός συστήματος που το γνωρίσαμε ως τούρμπο νεοφιλελευθερισμό, λέει ο Γ. Παναγόπουλος, που διακρίνεται με άλλους συνδικαλιστές σε μια πορεία της ΓΣΕΕ

* «Ε»: Επ' αυτού θα επιμείνω. Περιγράφετε μια βέβαιη αύξηση των επιτοκίων, θα έχουμε δηλαδή πιο ακριβά στεγαστικά δάνεια. Πιο μεγάλες δόσεις σε ένα νοικοκυριό, που αντιμετωπίζει ήδη την ακρίβεια, τους χαμηλούς μισθούς και ίσως την υποχώρηση της τιμής του ακινήτου. Ενα εφιαλτικό μέλλον για τη λαϊκή οικογένεια. Υπάρχει κάποιο σχέδιο διεξόδου;

* Γ.Π.: «Η κυβέρνηση δεν έχει καμία, μα καμία πρόταση. Γιατί οι κυβερνήσεις είναι αυτές που πρέπει να έχουν σχέδια διαχείρισης. Εμείς από την πλευρά μας κάνουμε προτάσεις ενίσχυσης των μη εχόντων και κατεχόντων σε διάφορους τομείς. Συγκεκριμένα: οι δανειολήπτες να προστατευθούν από τα ληστρικά επιτόκια των τραπεζών, να υπάρχει πλαφόν στα επιτόκια των καταναλωτικών δανείων και των καρτών.

Βρυχάται ο τραπεζικός λέων

» Κάτι που η κυβέρνηση δεν το εφαρμόζει γιατί βρυχάται ο τραπεζικός λέων. Επίσης διεύρυνση του εγγυημένου ποσού των καταθέσεων, να μην πλειστηριάζεται η πρώτη κατοικία. Στο πτωχευτικό δίκαιο να προβλεφθεί η δυνατότητα ενός ανθρώπου που έχει μόνο μία κατοικία για να ζει την οικογένειά του, να μην μπορεί να του την πάρει κανένας. Θα πρέπει να δούμε την πραγματική οικονομία και πώς βοηθάμε τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη».

Δεν είναι ότι απλά το κόστος του χρήματος θα γίνει ακριβό. Οι τράπεζες κάνουν και κάτι άλλο, προσπαθούν να διατηρήσουν την υψηλή κερδοφορία. Και αυξάνουν το σπρεντ, δηλαδή τη διαφορά μεταξύ επιτοκίου χορηγήσεων και καταθέσεων.

Διαβάζω από έγκριτους αναλυτές ότι οι τράπεζες έχουν προσφέρει ανάπτυξη, θέσεις εργασίας. Δεν μπορεί όμως, επιμένω σε αυτό, να λέμε ότι θα καθαγιαστούν όλες τους οι πολιτικές».

* «Ε»: Και μέσα σε όλα αυτά έχουμε εισαγωγικό μισθό 700 ευρώ και τους εργαζόμενους μέχρι τον προσεχή Μάιο να μην παίρνουν καμία άλλη αύξηση.

Ποια γενιά των 700;

* Γ.Π.: «Εγώ ακούω το φληνάφημα της γενιάς των 700 ευρώ. Και το αποκαλώ φληνάφημα, γιατί χαϊδεύουμε αυτιά. Μακάρι να υπήρχε μια γενιά που θα ήταν των 700 ευρώ και θα ξέραμε ότι από αυτή ξεκινάμε για να κτίσουμε. Δυστυχώς είναι κατακερματισμένες οι γενιές και είναι των 300, των 500 ή των 600 ευρώ, αναλόγως και με την εργασιακή σχέση που έχουν. Δείτε τι γίνεται με τους ανασφάλιστους των Stage.

»Και ξέρετε ότι στη χώρα μας κυριαρχούν η "μαύρη εργασία", οι ελαστικές μορφές απασχόλησης, που δεν δίνουν, δυστυχώς, ούτε αυτό το ποσό των 700 ευρώ. Από την άλλη μεριά έχουμε διάφορους πολιτικούς, συνδικαλιστές, σχολιαστές να κλαίνε πάνω από την καταστροφή και να λένε ότι μπορεί να διορθωθεί η οικονομία της χώρας, μέσω των συλλογικών συμβάσεων.

»Και εδώ θέλω να είμαι ξεκάθαρος. Η εθνική σύμβαση που υπογράφει η ΓΣΕΕ είναι η τροχιοδεικτική βολή. Δεν είναι αυτή η οποία καθορίζει το ύψος των συνολικών διαθέσιμων εισοδημάτων, των ανθρώπων ή των νοικοκυριών. Και βεβαίως διαφέρει κατά πολύ από αυτό που συμβαίνει στους μαζικούς χώρους εργασίας, που υπογράφουν κλαδικές συμβάσεις.

»Με άλλα λόγια, αυτοί που προσπάθησαν για πολιτικούς λόγους και με όρους πολιτικής να ενοχοποιήσουν την εθνική γενική συλλογική σύμβαση, η οποία προβλέπει υπερδιπλάσια ποσοστά εν σχέσει με την κυβερνητική εισοδηματική πολιτική, θα πρέπει να ψάξουν αλλού.

»Η αναδιανομή του εισοδήματος δεν γίνεται ούτε με τη σύμβαση για τους μισθούς ασφαλείας, ούτε ο σοσιαλισμός γίνεται με την εθνική γενική συλλογική σύμβαση. Χρειάζονται τρία εργαλεία: πολιτικές αποφάσεις, φορολογία και κοινωνικές πολιτικές».

Δωρεάν υγεία και παιδεία

* «Ε»: Και του κοινωνικού μισθού.

* Γ.Π.: «Βεβαίως! Γιατί στη χώρα μας δεν έχουμε ούτε παιδεία ούτε υγεία. Και πολύ περισσότερο δεν έχουμε δωρεάν παιδεία και υγεία στη διάθεση και υπέρ του λαού».

* «Ε»: Μέχρι τον Μάιο, όμως, δεν θα δοθεί άλλη αύξηση.

* Γ.Π.: «Είναι εύκολοι οι πλειστηριασμοί για το πού θα έπρεπε να είναι το ύψος της συλλογικής σύμβασης. Θα επιθυμούσα να αυξηθεί κατά 100%. Αλλά πρέπει να ξέρουν όλοι αυτοί, που εύκολα κάνουν τις προτάσεις, ότι δεν διαπραγματευόμαστε με αφελείς ή απλόχερους Σαμαρείτες που βάζουν το χέρι στην τσέπη και χαρίζουν λεφτά αφειδώς. Βιομήχανοι είναι οι άνθρωποι, δεν είναι... βλάκες. Αυτά μόνο οι πολιτικές εξουσίες μπορούν να τα επιβάλουν».

* «Ε»: Θα μπορούσατε ενδεχομένως να κάνετε περισσότερες απεργίες.

* Γ.Π.: «Και να έχουμε αβέβαια αποτελέσματα, με έναν κόσμο συμπιεσμένο, ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα, την ανεργία να καιροφυλακτεί και με χωριστές απεργιακές συγκεντρώσεις. Εμείς δεν διαπραγματευόμαστε μόνο με τους βιομήχανους και τα υπερκέρδη τους. Διαπραγματευόμαστε ταυτοχρόνως με τους μικρομεσαίους επαγγελματίες και τους εμπόρους, οι οποίοι με το ζόρι συντηρούν τα μικρομάγαζα και τις μικροβιοτεχνίες. Και αυτό θα πρέπει να το έχουν όλοι κατά νου».

* «Ε»: Γι' αυτούς, λοιπόν, που είναι στον εισαγωγικό μισθό ή κάτω αυτού, τι προτείνετε;

* Γ.Π.: «Κατ' αρχάς υπάρχουν τρεις κατηγορίες που πρέπει να δούμε. Οι δυο εμπίπτουν ευθέως στην αρμοδιότητα της κυβέρνησης. Είναι οι άνεργοι και οι χαμηλοσυνταξιούχοι. Θα πρέπει λοιπόν να υπάρξει μια γενναία αύξηση του επιδόματος. Κατ' αρχάς στο 67% του τελευταίου μισθού, όπως προβλεπόταν. Επίσης προτείνουμε το επίδομα θέρμανσης να δοθεί σε όσους έχουν εισόδημα κάτω από 13.000 ευρώ. Να πάρουν ως ελάχιστο 800 ευρώ και όσο μειώνεται το εισόδημα τόσο να αυξάνεται η επιδότηση».

* «Ε»: Με αφορμή τη συλλογική σύμβαση έχει ανοίξει μια βεντέτα με τα κόμματα της Αριστεράς. Εσείς πιστεύετε ότι αυτή η αντιπαράθεση έχει πολιτικό περιεχόμενο. Γιατί δεν δέχεστε ότι είναι μια γνήσια ανησυχία για το πού πάνε η εργασία και οι μισθοί;

Η Αριστερά μάς αντιπολιτεύεται

* Γ.Π.: «Η Αριστερά, η παραδοσιακή Αριστερά, είχε πάντα την αντίληψη ότι τα συνδικάτα αποτελούν ιδιοκτησία της και τα χρησιμοποιούσε. Οταν τα συνδικάτα αρχίζουν και αποκτούν αυτόνομο λόγο, ρόλο και στρατηγική, γίνονται εξαιρετικά ενοχλητικά. Και επειδή έχουν αυτοχριστεί σε αποκλειστικούς εργολάβους της εργατικής τάξης, αντιμετωπίζουν τα συνδικάτα ως εχθρούς. Ενώ, αντιθέτως, τα συνδικάτα ουδέποτε αντιμετώπισαν εχθρικά την Αριστερά. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι εντάσσονται ιδεολογικά, και με τις πολιτικές πρακτικές τους, στην Αριστερά.

»Τι συμβαίνει λοιπόν; Πρέπει να δημιουργήσουν αντιπάλους. Εγώ ξέρω ότι σε όλον τον κόσμο, σε όλη την Ευρώπη, τα κόμματα οποιασδήποτε απόχρωσης αντιπολιτεύονται τις εξουσίες, αντιπολιτεύονται τα άλλα κόμματα και πολλές φορές τους εργοδότες. Για πρώτη φορά εδώ παρατηρείται το φαινόμενο τα δύο κόμματα που εγγράφονται στην παραδοσιακή Αριστερά να αντιπολιτεύονται μόνο τη ΓΣΕΕ. Και πολλές φορές βρίσκεται στο απυρόβλητο η κυβέρνηση, ακόμη και οι εργοδότες».

* «Ε»: Και εσείς όμως παρεμβαίνετε στα εσωτερικά της Αριστεράς. Τι διαφορετικό, τι γοητευτικό βρίσκετε στον κ. Αλαβάνο και λέτε ότι μαζί του θα κατεβαίνατε ακόμη και στον Αδη, ενώ σας ενοχλεί ο Αλ. Τσίπρας;

* Γ.Π.: «Προφανώς δεν μου επιτρέπεται να κάνω τέτοιους διαχωρισμούς. Υπονοώ ότι μια συνεργασία δυνάμεων της Αριστεράς, ακόμα και αν θεωρηθεί κατάβαση στον Αδη, αξίζει να την δοκιμάσεις.

«Το εξάμβλωμα του 1989»

»Αξίζει να την δοκιμάσεις, γιατί δυστυχώς τέτοιες συνεργασίες η Αριστερά δεν μας έχει δείξει μεταξύ της. Αντιθέτως, έχουμε την περίοδο του '89 που αποτελεί ένα εξάμβλωμα της σύγχρονης Ιστορίας.

»Δεν διαχωρίζω, λοιπόν. Αυτό που λέω είναι ότι δεν μπορεί ένα στέλεχος της Αριστεράς να εντάσσει στο πολιτικό του πρόγραμμα ότι θα γίνει αναδιαπραγμάτευση της συλλογικής σύμβασης. Κατ' αρχάς δεν τους αφορά και, δεύτερον, φαίνεται ότι δεν γνωρίζει τι σημαίνει συλλογική σύμβαση και τι σημαίνει αναδιαπραγμάτευση. Εξάλλου, αν θέλουν να το δοκιμάσουν είναι κάτι πολύ απλό: το ΚΚΕ, ο κ. Τσίπρας και κ. Πουπάκης μιλούν για αναδιαπραγμάτευση. Οι τρεις αυτές δυνάμεις, αν αθροιστούν, έχουν τη δυνατότητα να κάνουν αναδιαπραγμάτευση. Ας το δοκιμάσουν, λοιπόν, να δουν πόσα απίδια βάζει ο σάκος».


Γιατί υποστήριξα Παπανδρέου

* «Ε»: Εκτός από κορυφαίος συνδικαλιστής, είστε προβεβλημένο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και υπήρξατε ένθερμος υποστηρικτής του κ. Παπανδρέου κατά την εσωκομματική διαδικασία. Το κόμμα σας είναι έτοιμο να κυβερνήσει ή απλώς έχει προχωρήσει η αποσύνθεση της Ν.Δ.;

* Γ.Π.: «Ηρθε το πλήρωμα του χρόνου και ο κόσμος είναι έτοιμος να ακούσει ξανά τον προγραμματικό λόγο του ΠΑΣΟΚ και του προέδρου του. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ σε ζητήματα βασικών πολιτικών επιλογών δεν έχει αλλάξει τη στόχευσή του. Αν θα δείτε, οι προτάσεις για το φορολογικό υπάρχουν στο πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, απλά μέσα στην ένταση, μέσα στον θυμό του κόσμου, μέσα στις πρακτικές που μετέρχονται πάρα πολλά στελέχη, τα οποία είχαν διακριθεί για τον κυβερνητισμό της προηγούμενης περιόδου και είχαν προκαλέσει τον κόσμο, οι πολίτες δεν τις άκουγαν. Τώρα άνοιξαν τα αυτιά τους και νομίζω ότι όσο ανοίγουν θα διαπιστώνει ότι υπάρχει εναλλακτική λύση για τον τόπο».

* «Ε»: Ρετουσάρισε και το ΠΑΣΟΚ τον λόγο του, όπως το άρθρο 16 επί παραδείγματι.

* Γ.Π.: «Αποτελούσαν συγκρούσεις περί όνου σκιάς. Αντί να συζητούμε επί της ουσίας των πολιτικών, να συζητούμε με συνθήματα. Αυτό που κατάφερε το ΠΑΣΟΚ πλέον είναι να σταματήσει να συζητεί με συνθήματα -16, 24 ή οποιοδήποτε άλλο άρθρο- και να συζητεί επί της ουσίας για την παιδεία, για το περιβάλλον και ό,τι θα μπορούσε να αποτελεί σημαντικό ζήτημα στην πολιτική μας ζωή. Εγώ εκτιμώ ότι ως αποτέλεσμα και της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής ο κόσμος θα ζητεί εναλλακτική λύση, το ΠΑΣΟΚ μπορεί να την προσφέρει και να είναι μια αξιόπιστη και αναπτυξιακή λύση».

* «Ε»: Το «Καραμανλής ή χάος» φέρνει αποτέλεσμα;

* Γ.Π.: «Το λένε στην κυβέρνηση (ο Στυλιανίδης κ.ά.) σαν έσχατο καταφύγιο, αλλά πρόκειται για αστυνομικού χαρακτήρα σύνθημα της εποχής Παπάγου».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 04/10/2008

Ελληνοσουηδική Ιστοσελίδα