Mer om SVT EUROPA
Startsida
Greker i Sverige
Nyheter
Grekiska nyheter
Intervjuer
Böcker
Forum
Mer om...
Kontakt
"Αγγέλα Παπάζογλου" με την Άννα Βαγενά - 10 χρόνια επιτυχίας
"Αγγέλα Παπάζογλου" με την Άννα Βαγενά - 10 χρόνια επιτυχίας

Η Άννα Βαγενά παρουσίασε την παράσταση "Αγγέλα Παπαζόγλου" στην Στοκχόλμη


Με μία θεατρική ερμηνία πραγματικά συγκλονιστική για την καρδιά και την ψυχή, για το συναίσθημα, των θεατών που είχαν την μεγάλη ευκαιρία να την παρακολουθήσουν, η Άννα βαγενά, μία εκ των πλέων σημαντικότερων ηθοποιών του σύγχρονου Ελληνικού θεάτρου, παρουσίασε την Τετάρτη 19 Μαΐου 2010, στην αίθουσα Z-salen του ABF της Στοκχόλμης, την θεατρική παράσταση "Αγγέλα Παπαζογλου", με την Άννα Βαγενά στο ρόλο της Αγγέλας και με την Γιασεμί Κηλαηδόνη (κόρη της με τον σύζυγό της Λουκιανό Κηλαηδόνη) στο ρόλο της αναγνώστριας.

Το έργο βασίζεται στις συγκλονιστικές διηγήσεις της Σμυρνιάς τραγουδίστριας Αγγέλας Παπάζογλου, γυναίκας του γνωστού ρεμπέτη Βαγγέλη Παπάζογλου, όπως τις διηγήθηκε στο γιο της Γιώργη Παπάζογλου, ο οποίος τις κατέγραψε και τις δημοσίευσε στο βιβλίο του «Ονείρατα της άκαυτης και καμένης Σμύρνης».


Η Αγγέλα ιστορεί την προσωπική της ζωή και μέσα από αυτήν τις περιπέτειες του Ελληνισμού: Περιγράφει τις ευτυχισμένες μέρες στην κοσμοπολίτισσα Σμύρνη, την ανέμελη καθημερινή ζωή και τις ανθρώπινες σχέσεις. Κατόπιν περνά στη Μικρασιατική Καταστροφή και τον ξεριζωμό. Την ακολουθούμε στους προσφυγικούς συνοικισμούς, εκεί που οι εξαθλιωμένοι πρόσφυγες έστησαν ξανά τη ζωή τους και μεγάλωσαν τα παιδιά τους. Βλέπουμε τον τρόπο ζωής, τα ήθη, τα έθιμα και τον πολιτισμό των Μικρασιατών, που μπόλιασε δημιουργικά την κυρίως Ελλάδα. Την συναντούμε και στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής και της πρώτης μετεμφυλιακής περιόδου, με το γλαφυρό της λόγο ν’ανακεφαλαιώνει τα πάθη του Ελληνισμού. Όπως γράφτηκε, οι αφηγήσεις της Αγγέλας δεν είναι απλώς ένας θεατρικός μονόλογος. Στήνουν δραματικές σκηνές εξαιρετικής δύναμης και γοητείας, καταγράφουν τα γεγονότα με την ακρίβεια του ιστορικού παρατηρητή, αλλά και με το πάθος του γοητευτικού λαϊκού αφηγητή. Την αφήγηση διανθίζουν σμυρναίικα και ρεμπέτικα τραγούδια, σε αυθεντικές εκτελέσεις.

Η επιλογή των κειμένων και η θεατρική προσαρμογή έγινε από το μουσικολόγο – καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Λάμπρο Λιάβα ο οποίος έκανε και την επιλογή των τραγουδιών, και μαζί με την Άννα Βαγενά έκαναν και την σκηνοθεσία της παράστασης.

Η «Αγγέλα Παπάζογλου» είναι ένα από καλύτερα θεατρικά έργα των τελευταίων ετών και ήδη παίζεται επί μία ολόκληρη 10-ετία. Αγκαλιάστηκε θερμά από το κοινό και οι κριτικοί το υποδέχτηκαν με αποθεωτικά σχόλια.


Θεατρικές κριτικές

Ορισμένα δείγματα της υποδοχής που έτυχε η παράσταση από τους κριτικούς του θεάτρου,όταν πρωτοπαρουσιάστικε πριν από 10 χρόνια, ακολουθούν παρακάτω και είναι ενδεικτικά των συναισθημάτων που δημιούργησε στο κοινό που την παρακολούθησε:

«….πρόκειται για μια συγκλονιστική εμπειρία, μια βαθιά κατάδυση στον Έλληνα λόγο και στη λαϊκή ψυχή……. Έχει μόνον ήθος. Ένα ήθος άκρας ευγένειας, λαϊκής αρχοντιάς (ναι, υπάρχει κι αυτή η αρετή) εγκαρτέρησης, υπόγειας επικοινωνίας με μια παράδοση ευσέβειας προς κάθε ουσιώδη και απλό, πολύτιμο και αναγκαίο, προς κάθε τιμαλφές και ριζιμιό….. Η Άννα Βαγενά ενσαρκώνει συνταρακτικά την Αγγέλα Παπάζογλου. Λιτή, άμεση, ευθύβολη, ακριβής στους χρόνους, κεντάει βελονιά-βελονιά, ιστορεί με την παλιότερη σημασία της λέξης…….» (ΤΑ ΝΕΑ, 12/06/2000)

«…… να μιλάει απευθείας στην καρδιά του κοινού, να του προκαλεί και το γέλιο πολλές φορές κι αβίαστα, να σχολιάζει. Ένας λόγος θεατρικός, τόσο περιεκτικός, τόσο παραστατικός, τόσο ζωντανός και τόσο αληθινός. Από τους πιο ωραίους θεατρικούς μονολόγους που έχει βγάλει το ελληνικό θέατρο…………. Δεν νομίζω ότι υπήρχε ιδεωδέστερη από την Άννα Βαγενά για να αφηγηθεί επί σκηνής το μονόλογο της Σμυρνιάς τυφλής ρεμπέτισσας. Της πάνε αυτές η ηρωίδες της Βαγενά διότι καταρχήν δεν ντρέπεται να δείξει σκηνικά την καταγωγής τους και δεν αρνείται σκηνικά να την κάνει απόλυτα δική της. Ακολούθησε την μεγάλη καρδιά της Παπάζογλου και μας χάρισε μιάμιση ώρα αξέχαστη.» («ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ», 05/11/2000)

«…………….‘Ολον αυτόν τον ανθρώπινο και πολιτισμικό «κόσμο», συμπυκνώνει και μορφοποιεί συνταρακτικά η Άννα Βαγενά, με μοναδική συναισθηματική αλήθεια, με εκφραστική απλότητα, αναβιώνοντας όλο το δράμα αλλά και όλο το μεγαλείο του μικρασιατικού καημού. Μόνη ουσιαστικά επί σκηνής, ακτινοβολεί λυτρωτικά, όλα τα πικραμένα όνειρα και τα αμέτρητα πάθη του λαϊκού ανθρώπου……» («ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ», 07/11/2000)

«………….Μια εκ βαθέων εξομολόγηση, που σε αφοπλίζει με την αλήθεια της να σε διαπερνά βαθιά με την ντομπροσύνη της. Χωρίς ψευδαισθήσεις και εξωραϊσμούς για τα φανερώματα –τα θετικά και τα αρνητικά- του ελληνικού ήθους. ……. Η επιλογή της Άννας Βαγενά να ενσαρκώνει μια απλή και λαϊκή γυναίκα της Σμύρνης, που δεν ξεχνά αλλά θυμάται άγρυπνα, δεν μας ξενίζει. Δεν είναι παρά η συνέχεια μια συνεπούς και αταλάντευτης στάσης της ηθοποιού απέναντι σε κάτι τι αυθεντικά ελληνικό….. Με αμεσότητα και οικειότητα μας κατέστησε συμμέτοχους στην περιπέτεια και το δράμα της φυλής μας και με τη γνησιότητα της υποκριτικής της δύναμης άγγιξε τις καρδιές μας…….» («ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ ΠΑΤΡΑΣ», 14/11/2000)

«………Ξεκολλημένο από τα σπλάχνα της γυναίκας αυτής, αχνιστό, να στάζει αίμα κόκκινο. Και να στάζει συγκίνηση, που σε αρπάζει απ’ το λαρύγγι και σε πνίγει, για να γίνει δάκρυα λυτρωτικά. Είδα ένα ολόκληρο θέατρο να κρατάει την ανάσα του………… Ένα κείμενο που πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία μας, ένα κείμενο, στο οποίο κλινεις το γόνυ….» (ΤΑ ΝΕΑ, 01/06/2000)

«… Ένα απίστευτης θεατρικότητας κείμενο, ένα μεγάλο μονόλογο που σφύζει από ζωντάνια, είναι γεμάτος από εικόνες και μνήμες, γεμάτος δύναμη, σπαραγμό και αγάπη για το αυθεντικό, για τη ζωή και τους ανθρώπους ……… Αληθινά καμιά άλλη ηθοποιός δεν θα μπορούσε να «μιλήσει» μ’ αυτόν τον τρόπο στις καρδιές των θεατών. Η Άννα Βαγενά διαθέτει την πληθωρικότητα και τη στόφα της Ελληνίδας που κουβαλά όλες τις μνήμες, τις χάρες και τις πληγές της νεότερης ιστορίας μας….» («Η ΒΡΑΔΥΝΗ», 05/06/2000)

«… Εδώ η Άννα Βαγενά γίνεται ένα ευέλικτο μουσικό όργανο, μια συνέχεια της αρχαίας τραγωδίας, που με λαϊκό λόγο και ιδιωματισμούς, όχι μόνον υποδύεται την ηρωίδα Αγγέλα Παπάζογλου, αλλά μας μεταδίδει το αίμα το ελληνικό….. Ο λόγος, η εκφορά, τα τσαλίμια, μαζί με τις μουσικές του Βαγγέλη Παπάζογλου –αυτές τις δωρικές μελωδίες- συνθέτουν ένα σύνολο, που πρέπει να πάμε όλοι για να μάθουμε για να μάθουμε και να βαπτισθούμε ξανά…. Λοιπόν, στο Θέατρο «Μεταξουργείο» παράγεται μετάξι. Να πάτε να το δείτε όλοι και κυρίως οι νέοι.» («Πρόσωπα 21ος Αιώνας, 24/2/2001)

«… Είναι μια από τις συγκλονιστικές παραστάσεις που παίζεται φέτος………. Η Βαγενά είναι στην καλύτερη ώρα της θεατρικής της ζωής…… Μια παράσταση που την παίρνεις μαζί σου (τον ήχο και τη συγκίνησή της) κι όταν φεύγεις από το θέατρο.(«ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ», 10/3/2001)

«Το κείμενο της παράστασης, που με ευαισθησία συνέθεσε σε θεατροποιημένο μονόλογο ο Λάμπρος Λιάβας, διέθετε αμεσότητα, διαύγεια, αυθεντικότητα, απλότητα, λαϊκή σοφία, αλλά και μια διαδρομή σε 30 χρόνια ελληνικής ιστορίας, φιλτραρισμένα μέσα από τη ζωή μιας γυναίκας, που αν και αγράμματη, κατάφερε να συμπυκνώσει νοήματα χρόνων σε λίγες μεγαλειώδεις φράσεις…….Η Βαγενά αποδείχτηκε μία σπάνια δεξιοτέχνης, κυρία των εκφραστικών της μέσων, πλάθοντας μια ξεχωριστή προσωπικότητα, που μπορεί ως αφετηρία της να είχε την Αγγέλα Παπάζογλου, αλλά κουβαλά πάνω της όλη την Ελλάδα……» (6/7/2001 «ΤΟ ΒΗΜΑ»)

«Με τα λόγια μιας απλής γυναίκας του λαού, η παράσταση κατορθώνει να μεταδώσει όσα ποτέ δεν θα μπορέσουν να αναλύσουν οι ιστορικοί, οι πολιτικοί, οι δημοσιογράφοι. Θα ήθελα όμως να προτείνω στον Υπουργό Παιδείας ή στον Πρόεδρο της Βουλής να υιοθετήσουν την παράσταση. Να παιχθεί σε κάθε μέρος της πατρίδας μας. Να την δουν εν είδει μαθήματος, τουλάχιστον οι μαθητές των Λυκείων.» (6/7/2001 «ΤΟ ΒΗΜΑ»)


ANNA BAΓΕΝΑ - Βιογαφικά στοιχεία

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Λάρισα, όπου και τελείωσε το σχολείο. Σπούδασε στις σχολές του «Θεάτρου Τέχνης» (Κάρολος Κουν) καθώς και του «Εθνικού Θεάτρου». Επίσης φοίτησε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Κυριότεροι σταθμοί στη ζωή και την εργασία της στο θέατρο:
1972 : Πρωταγωνίστησε στην ταινία «Το Προξενιό της Άννας» του Παντελή Βούλγαρη, οπού πήρε το βραβείο ερμηνείας Α’ Γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Γνωριμία της με τον Λουκιανό Κηλαηδόνη.
1975 :΄Ιδρυση του Θεσσαλικού Θεάτρου με δική της πρωτοβουλία και συμμετοχή των Κώστα Τσιάνου, Γιώργου Ζιάκα, Λουκιανού Κηλαηδόνη, Διαγόρα Χρονόπουλου, Σπύρου Κολοκοτρώνη κ.α
1978 : Εκλογή της στον Δήμο Λάρισας σαν δημοτική σύμβουλος.
1983: Επιστρέφει στην Αθήνα αφού από το 1975 διευθύνει συνεχώς το Θεσσαλικό Θέατρο δημιουργώντας ουσιαστικά μαζί με την υπόλοιπη ομάδα συνεργατών και φίλων το μοντέλο της θεατρικής αποκέντρωσης και τον οδηγό για την ίδρυση των Δημοτικών Περιφερειακών Θεάτρων (ΔΗΠΕΘΕ)
1983-1993: Δημιουργεί δικούς της θιάσους παίζοντας κυρίως επιθεώρηση με τον τύπο της «Βαγγελίτσας». Επίσης συνδιοργανώνει με τον άντρα της, Λουκιανό Κηλαηδόνη, πολλές μεγάλες μουσικές εκδηλώσεις με κορυφαία το Πάρτυ στη Βουλιαγμένη.
1993: Επιστροφή στο ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας όπου παίζει τους ρόλους της ΄Αμπυ στο έργο «Πόθοι κάτω απ’ τις λεύκες» του Ο’Νήλ, της Λενάκι στο «Ο Γάμος» της Βάσας Σολωμού Ξανθάκη (θεατρική προσαρμογή, σκηνοθεσία Κώστα Τσιάνου) και «Μάνα Κουράγιο» του Μ. Μπρέχτ (σε σκηνοθεσία Σταύρου Ντουφεξή).
1996: «Τα καλύτερα μας χρόνια» Βαγγέλη Γκούφα, Λουκιανού Κηλαηδόνη, Θέατρο Περοκέ.
1997: «Μια ξεχωριστή μέρα» του Εττόρε Σκόλα σε σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου και «Αμερικάνικα Μπλούζ» του Τέννεσυ Ουίλλιαμς σε σκηνοθεσία Μάγιας Λυμπεροπούλου.
1998: «Η βασίλισσα της ομορφιάς του Λυναίην» του Μακ Ντόναφ σε σκηνοθεσία Γιώργου Ρεμούνδου.
1999: Ιδρύει με τον Λουκιανό Κηλαηδόνη το θέατρο Μεταξουργείο, όπου στεγάζουν όλες τις πολιτιστικές τους δραστηριότητες (θεατρικές και μουσικές).
2000: Καλοκαίρι - Φεστιβάλ Αθηνών Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου Πραξαγόρα στις «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη.
2000-2002: «Αγγέλα Παπάζογλου» του Γιώργη Παπάζογλου θεατρική προσαρμογή- μουσική επιμέλεια Λάμπρου Λιάβα.
Παραστάσεις στην Αθήνα, Θεσσαλονίκη σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό (Κύπρο, Βρυξέλλες, Σόφια, Βουκουρέστι, Ν. Ιταλία).
2002: Πανελλαδική καλοκαιρινή περιοδεία με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου, όπου παίζει την μάνα στο «Ματωμένος Γάμος» του Φρεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.
Σεπτέμβριος 2002: Συμμετοχή στις εκδηλώσεις της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας Αθήνα 2001-2004 «12 Θεατρικοί Μονόλογοι» με το «Τσέρνομπιλ: Ένα χρονικό του μέλλοντος».
2002-2003: «Φθινοπωρινή Σονάτα» του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν στο Θέατρο «Μεταξουργείο».
2003-2004: «Φιλουμένα Μαρτουράνο» του Εντουάρντο ντε Φιλίππο σε σκηνοθεσία Γιάννη Διαμαντόπουλου στο θέατρο «Μεταξουργείο» και σε παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη (Θέατρο «ΕΓΝΑΤΙΑ») τη Λάρισα και το Αγρίνιο.
2004-2005: Παρουσίαση 3 θεατρικών παραγωγών στο Θέατρο εφαρμόζοντας εναλασσόμενο πρόγραμμα παραστάσεων. Στις δύο από τις παραγωγές αυτές με πρωταγωνιστικό ρόλο («Φιλουμένα Μαρτουράνο» και «Αγγέλα Παπάζογλου»).
2005-2006 : «Ο Γυάλινος Κόσμος» του Τέννεσσυ Ουίλλιαμς, σε σκηνοθεσία Nebojsa Bradic στο Θέατρο «Μεταξουργείο» και σε παραστάσεις στο Βόλο και τη Λάρισα.
2006-2007 : «Ποιος φοβάται» τη Βιρτζίνια Γούλφ;» σε σκηνοθεσία Ελένης Μποζά, στο Θέατρο «Μεταξουργείο» και στη Λάρισα.

Παράλληλα με τις παραγωγές που ανεβαίνουν στο θέατρο «Μεταξουργείο» στις οποίες παίζει η ίδια, συνεχίζει να προωθεί νέες δυνάμεις του ελληνικού θεάτρου, δίνοντας την δυνατότητα σε νέους συγγραφείς και ηθοποιούς να παρουσιάσουν (σε παραγωγές του Θεάτρου) έργα ελλήνων και ξένων συγγραφέων, όπως τα :
• «Desperados» του Γιώργου Ηλιόπουλου, σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Βαλτινού (Χειμώνας 2000),
• «Ορέστεια:Αποσπάσματα ενός τραγικού λόγου» σε σκηνοθεσία Μιχαήλ Ζάϊμπελ (Χειμώνας 2001) και
• «Ο άλλος θάνατος της Ιωάννας της Λωραίνης» του Βούλγαρου συγγραφέα Στέφαν Τσάνεφ, σε σκηνοθεσία Μάνιας Παπαδημητρίου (Χειμώνας 2004-2005).
• «Καλιφόρνια Ντρίμιν» του Βασίλη Κατσικονούρη σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά (Χειμώνας 2006-2007)

Το 2006 γράφει το πρώτο της βιβλίο με τίτλο «Το Θεσσαλικό μου θέατρο» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «ΚΕΔΡΟΣ» (Δεκέμβριος). Γράμματα, ημερολόγια, φωτογραφίες, σημειώσεις, επίσημα έγγραφα, από το προσωπικό αρχείο της ίδιας, που καταγράφουν μια ολόκληρη εποχή, την εποχή της μεταπολίτευσης και συγχρόνως τη γέννηση του πρώτου θεάτρου της επαρχίας. Μια προσωπική αφήγησή, πάνω σ’ αυτό που η ίδια θεωρεί, ίσως, το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής της.
Από το βιβλίο αυτό προέκυψε και η ομώνυμη παράσταση («Το Θεσσαλικό μου Θέατρο»), που παρουσίασε στο Θέατρο «Μεταξουργείο» την Άνοιξη του 2007.


http://greek.swedíshportal.net

Ελληνοσουηδική Ιστοσελίδα


2010-05-21, 12:58 Τελευταία ενημέρωση: 2010-05-21, 13:55


Ansvarig utgivare:
Zoi Karkamanis
Υπεύθυνοι για την Ελληνοσουηδική Ιστοσελίδα:
Ζωή Καρκαμάνη
Δημήτρης Καρκαμάνης

Publisher/Εκδότης:
Dimitrios Karkamanis
Δημήτριος Καρκαμάνης